به بهانه شهادت حضرت زهرا (س)

دل غریب من از گردش زمانه گرفت

بیاد غربت زهرا شبی بهانه گرفت

شبانه بغض گلوگیر من کنار قبرستان بقیع

شکست و دیده ز دل اشک دانه دانه گرفت

ز پشت پنجره های بقیع دیدگان پر اشکم

سراغ مدفن پنهان و بی نشانه گرفت

نشان شعله و دود و نوای زهرا را

می توان هنوز ز دیوار و بام خانه گرفت

مصیبتی است علی را که پیش چشمانش

عدو امید دلش را به تازیانه گرفت

چه گفت فاطمه که آن گونه با تاثُر و غم

علی مراسم تدفین او را شبانه گرفت

فراق فاطمه را بو تراب باور کرد

شبی که چوبه تابوت را به شانه گرفت

شهادت ام ابیها بر همه شیعیان و دوستداران آن حضرت تسلیت باد.