خاطره ای از شهید برنسی
بچه ها مي گفتند:ما صبح ها کفش هايمان را واکس خورده مي ديديم و نمي دانستيم چه کسي کفش ها را واکس مي زند! بعدا فهميديم که وقتي نيروها خوابند واکس را بر ميدارد و هر کفشي که نياز به واکس داشته باشد، آنرا واکس ميزند. مشخص شد اين فرد همان فرمانده ما، شهيد عبد الحسين برنسي بوده است.
خاطرات یک رزمنده
تک تير انداز خودي را صدا زدم، گفتم: اوناهاش،اونجاست،بزنش. اسلحه اش را برداشت،نشانه گرفت،نفسش را حبس کرد ولي ناگهان اسلحه اش را پايين آورد! لحظه اي بعد دوباره نشانه گرفت و شليک کرد. گفتم: چرا بار اول نزدي؟ به آرامي گفت: «داشت آب مي خورد»
مداومت بر زیارت عاشورا
یكى از بزرگان مى فرمود مرحوم آیة اللّه حاج آقا حسین خادمى و حاج شیخ عباس قمى و حاج شیخ عبدالجواد مداحیان روضه خوان امام حسین ع را در خواب دیدم كه در غرفه اى از غرفه هاى بهشت دور یكدیگر جمع بودند. از آیة اللّه خادمى احوال پرسى كردم و گفتم: با هم بودن شما یك آیة اللّه و آقاى حاج شیخ عباس قمى یك محدث وحاج شیخ عبدالجواد روضه خوان امام حسین ع، چه مناسبتى دارد كه با یكدیگر یك جا قرار گرفته اید؟
جواب دادند: ما همگى مداومت به زیارت عاشورا داشتیم و در مقدار خواندن زیارت عاشورا مثل هم بودیم.
دارم اندر سر هواى كربلایت یا حسین
دل شده غرق تمناى وصالت یا حسین
من نه تنها واله و حیران بهامون غمت
عالمى دل گشته دارى مبتلایت یا حسین
نور شمس و زهره و پروین و ماه و مشترى
همچو ذره پیش خورشید جمالت یا حسین
كى شود پروانه سان گرد مزارت پر زنم
تا كنم این جان ناقابل فدایت یا حسین
حاتم و صدها سلیمان سائل درگاه تو
سلطنت بخشى و دولت بر گدایت یا حسین
سر بدادى در ره دین همچو سربازى زعشق
زنده شد دین از تو و خون لقایت یا حسین
عزادارى مردگان
در تهران كمتر كسى است كه نام مسجد مجد را نشنیده باشد مسجد نامبرده امام جماعتى داشت بنام حاج شیخ محمّد تقى آملى كه مجتهد جامع الشرائط بود، یاد دارم كه شیخ ما آیة اللّه خوشوقت مى فرمود ایشان شایستگى مرجعیّت داشت ولى به عنوان آنكه در این رابطه مطرح نباشد فقط به امامت مسجد مجد و تدریس مى پرداخت و بس و در بعضى از كتابهائیكه حالات علماء بزرگ و عرفا را نوشته اند، آمده كه مرحوم آیة اللّه شیخ محمد تقى آملى از جمله كسانى است كه به تشرّف خدمت حضرت ولىّ عصر عجل اللّه تعالى فرجه الشریف مفتخر گردیده است در مجلّه حوزه پنجاه و یك آمده كه مرحوم آیة اللّه آملى مى فرمود: حدود چهل سال از سنّ من میگذشت، روزى به قم مشرّف شدم، روز عاشورا در صحن حضرت معصومه علیهاالسلام عزادارى مفصّلى بود، روضه مى خواندند و منهم خیلى متاءثرّ شدم و زیاد گریه كردم، سپس به قبرستان شیخان رفتم و زیارت اهل قبور مى خواندم. السلام على اهل لااله الاّاللّه. در این هنگام دیدم تمام ارواح روى قبرهایشان نشسته اند و همگى مى گفتند علیكمالسلام آنگاه زمزمه هائى شنیدم مثل آنكه درباره امام حسین ع و عاشورا بود اى حسین اى حسین اى حسین جان به این معنى كه آنها هم عزادارى مى نمودند.
اى قبله راز یا ابا عبداللّه
وى روح نماز یا اباعبداللّه
خود راز خداوندى و كوى توبود
خلوتگه راز یا اباعبداللّه
سوزد دل ما كه از عطش بود دلت
در سوز و گداز یا اباعبداللّه
هركس بوسیله اى نموده راهى
در كوى تو باز یا اباعبداللّه
كس خط عبور كربلایم ندهد
ده خود تو جواز یا اباعبداللّه
هلی زلکا یک کلمه مازندرانی است .