به بهانه شهادت حضرت رقیه (ع) دختر سه ساله ابی عبدالله (ع)

(آن سر،‌كه خون او زگلويش چكيده است)

اين گنج غم كه در دل خاك آرميده است
اين دختر حسين سراز تن بريده است

اين است دختري كه پدر را به خواب ديد
كز‌دشت خون به نزد اسيران رسيده است
بيدار شد زخواب و پدر را نديد وگفت
اي‌عمه جان،‌پدر مگر‌از‌من چه ديده است
اين مسكن خراب پسنديده بهر ما
ازبهر خود جوار خدا را گزيده است
زينب به گريه گفت كه باشد برادرم
اندرسفر كه قامتم از غم خميده است

پس ناله رقيه و زنها بلند شد
آن ناله را يزيد ستمگر شنيده است
گفتا برند سوي خرابه سرحسين
آن‌ سر كه خون او زگلويش چكيده است
چون ديد راس باب،‌رقيه بداد جان
مرغ روان او سوي جنت پريده است
اين است آن سه ساله يتيمي كه درجهان
جز داغ باب و قتل برادر نديده است
داني گلاب مرقد اين نازدانه چيست
از عاشقان كربلا اشك ديده است

آباد هست تا به ابد قبر آن عزيز

ليك قبر ‌يزيد‌‌ را به‌جهان كس نديده است