در توصیف دو محسن از آل طاها
در توصیف دو محسن از آل طاها ( یکی فرزند حضرت زهرا (س) و دیگری فرزند امام حسین (ع)
دو محسن سقط شده از آل طاها یکی بود از حسین دیگر ز زهرا
یکی جان داده بین در و دیوار یکی از صدمه ی آن قوم خونخوار
یکی در بین خانه قتلگاهش یکی کوه حلب آرامگاهش
یکی از جور دشمن خانه اش سوخت یکی در کربلا کاشانه اش سوخت
یکی را مادرش خون جگر بود یکی دیگر اسیر و در به در بود
یکی را همدمش آه شبانه انیس آن یکی بود تازیانه
یکی را دیده پر نم از غم باب یکی بود تشنه لب از قحطی آب
یکی را رخ سیه گشته ز سیلی یکی از تابش خور چهره سیلی
یکی از پهلویش از در شکسته رسن بر بازوی آن یک ببسته
یکی را سینه خونین شد ز مسمار یکی را زخم و پر خون باشد از خار
ولی آن دل که در هر درد و غم سوخت بتن رخت عزا در هر دو غم دوخت
بود آن زینب کبری کز ین غم قدش گشته به مانند کمان خم
به دستش هر دو محسن را کفن کرد گریبان پاره آن دم زین محن کرد
دگر شادی برای شیعیان نیست دلی دیگربشادی زین جهان نیست
کزین غم شیعیان در شور و شین اند یکی از بهر زهرا یک از حسین اند
خدایا دشمنانش را به دوزخ معذب کن تو از نارو ز برزخ
دل هرکس بسوزد زین مصیبت دهد جدش جزا او را به جنت
دهد زهرای اطهر اجر او را نماید در جهان ماوای او را
هلی زلکا یک کلمه مازندرانی است .